Όλοι οι παραγωγοί εργάζονται για να εκμεταλλευτούν όσο το δυνατόν περισσότερη απόδοση από την καλλιέργεια τους και φυσικά αυτό μεταφράζεται σε όσο το δυνατόν μεγαλύτερα ποσοστά καρπόδεσης. Ξεκινώντας, να πούμε ότι το πλέον σημαντικό τα φυτά να μην παρουσιάζουν σημάδια τροφοπενιών, να είναι εύρωστα, υγιή και να γίνεται ένα σωστό κλάδεμα καρποφορίας. Αφού λοιπόν έχουμε εξασφαλίσει τα παραπάνω, μπορούμε με κάποιες επεμβάσεις να αυξήσουμε την πιθανότητα καρποφορίας και καρπόδεσης.

Η Σημασία της Λίπανσης

Ένα παράδειγμα, οι ελιές ως δέντρα είναι αζωτόφιλα, με απλά λόγια θα δείξουν τρομερή ανταπόκριση σε προσθήκη λιπάσματος με μεγαλύτερη αναλογία αζώτου. Για να έχουμε τα μέγιστα αποτελέσματα εκμετάλλευσης της εφαρμογής αυτής προτείνεται ο ψεκασμός με διαφυλλικό λίπασμα την εποχή έναρξης έκπτυξης των οφθαλμών, που βρίσκονται στις μασχάλες των φύλλων.

Στην εφαρμογή αυτή προτείνεται επίσης και η χρήση διαφυλλικου λιπάσματος βορίου, το οποίο είναι και ένα ιχνοστοιχείο παρά πολύ σημαντικό για την ελιά καθώς “καταναλώνεται” από αυτήν και χρειάζεται η αναπλήρωση του. Αυτή η εφαρμογή-ψεκασμος γίνεται την αρχή της άνοιξης. Με αυτό τον τρόπο θα έχουμε μεγαλύτερο αριθμό ανθέων και κατά συνέπεια μεγαλύτερη πιθανότητα γονιμοποίησης των ανθέων άρα μεγαύτερο ποσοστό καρπών.

Η Χρήση των Καρποδετικών Σκευασμάτων

Αφού εξασφαλίσουμε την πλούσια ανθοφορία με τη χρήση του αζώτου και του βορίου, το επόμενο κρίσιμο βήμα είναι η διασφάλιση ότι αυτά τα άνθη θα εξελιχθούν σε καρπούς. Σε αυτό το σημείο έρχεται η στρατηγική χρήση των εξειδικευμένων καρποδετικών σκευασμάτων.

  • Τα σύγχρονα καρποδετικά περιέχουν συνήθως έναν συνδυασμό από φυτοορμόνες (όπως γιββεριλλίνες και αυξίνες), αμινοξέα, ιχνοστοιχεία (κυρίως ψευδάργυρο και μολυβδαίνιο) και εκχυλίσματα φυκιών.
  • Η δράση τους επικεντρώνεται στην τόνωση της ζωτικότητας της γύρης, στην επιμήκυνση του χρόνου δεκτικότητας του στίγματος του άνθους και στην ενίσχυση της κυτταροδιαίρεσης στον νεαρό ιστό του σχηματιζόμενου καρπού.
  • Με απλά λόγια, τα καρποδετικά λειτουργούν ως ένας ισχυρός «καταλύτης» που βοηθά το φυτό να ξεπεράσει το στρες της γονιμοποίησης και να κρατήσει επάνω του τον μέγιστο δυνατό αριθμό καρπών, μειώνοντας δραστικά την πρώιμη καρπόπτωση.

Ο Κατάλληλος Χρόνος Εφαρμογής (Timing)

Στην αγροτική παραγωγή, το «πότε» είναι εξίσου σημαντικό με το «τι». Η αποτελεσματικότητα των καρποδετικών εξαρτάται απόλυτα από τον ακριβή χρόνο της επέμβασης, ο οποίος πρέπει να συγχρονίζεται με τα βλαστικά στάδια του φυτού:

  • Στάδιο Λευκής Κορδέλτας / Πριν την Άνθηση (Προ-άνθηση): Η πρώτη εφαρμογή γίνεται όταν τα μπουμπούκια είναι έτοιμα να ανοίξουν (στο 10%-20% της άνθησης). Ο ψεκασμός σε αυτό το στάδιο προετοιμάζει τα άνθη, ενισχύει τη γύρη και εξασφαλίζει ότι το αναπαραγωγικό σύστημα του φυτού λειτουργεί στο 100%.
  • Πλήρης Άνθηση (προαιρετικά/κατά περίπτωση): Σε ορισμένες καλλιέργειες ή σε χρονιές με έντονα αντίξοες καιρικές συνθήκες (π.χ. καύσωνας ή ξηροί άνεμοι), ένας πολύ προσεκτικός ψεκασμός στο 50%-60% της άνθησης με ήπια βιοδιεγερτικά σκευάσματα μπορεί να σώσει την παραγωγή.
  • Πτώση των Πετάλων (Μετα-άνθηση): Η δεύτερη και πιο καθοριστική εφαρμογή γίνεται αμέσως μόλις πέσουν τα πέταλα και αρχίσει να φαίνεται ο μικρός καρπός (στάδιο του «σκάσματος» ή της «καρφίτσας»). Σε αυτό το σημείο, το καρποδετικό δίνει τα απαραίτητα θρεπτικά συστατικά για να «δέσει» ο καρπός και να ξεκινήσει η γρήγορη ανάπτυξή του, αποτρέποντας το κιτρίνισμα και την πτώση του.

Συμπέρασμα

Η αύξηση της καρπόδεσης δεν είναι θέμα τύχης, αλλά αποτέλεσμα μιας ολοκληρωμένης στρατηγικής. Συνδυάζοντας την καλή υγεία του φυτού, τη σωστή βασική λίπανση, τη στοχευμένη χρήση βορίου και την έγκαιρη εφαρμογή ποιοτικών καρποδετικών κατά την περίοδο της άνθησης, ο παραγωγός μπορεί να θωρακίσει την καλλιέργειά του απέναντι στις αντίξοες συνθήκες και να εξασφαλίσει μια πλούσια και κερδοφόρα συγκομιδή.